عصمت، معصیت، خطا و پیامبری
خطا در دو ناحیه است: یکی در امر دین و دیگری خارج از آن. در مورد نوع دوم خطا دلیل معتبری در دست نیست که اولیاء دین و پیامبران می باید در امور غیر دینی هم آنگونه مطلع باشند که خطا نکنند. اما در امور دینی پیامبر در تلقی و حفظ و ابلاغ وحی الهی به تصریح قرآن خطا نمی کند. یعنی وحی الهی و قرآن کریم بی خطا به ما رسیده است، به عبارت دیگر قرآن معصوم است، اما تعالیم نبوی یعنی سنت معتبر ایشان نیز به دلیل امر خداوند به اطاعت و تاسی و تبعیت باید بی خطا باشد و گرنه اغراء به جهل می شود. اسوه بودن ایشان نیز چنین اقتضایی در امر دین دارد.


