نقد کتاب شریعت و سیاست

تبریزی: دو تلقی از اسلام

رویکرد اسلام قدرت طلب به اعتقاد کدیور، رای مردم را تا زمانی معتبر می‌داند که مردم تلقی آنها را قبول داشته باشند. این رویکرد از آنجا که اعتقاد به حق ویژه برای روحانیت در عرصه عمومی دارد و برخی قوانین را دایمی می‌پندارد. با دموکراسی ناسازگار است.
HMouK
۱۳۸۳/۰۲/۲۹
نقد کتاب شریعت و سیاست

مهدوی‌الحسینی: شرعی که به ناشرع می‌انجامد

سخن از اینکه «شرعا ً حق ندارد» از کسی که حکم شرعی را منحصر به احکام شرعی ثابت می‌داند و آنچه را که مربوط به شرایط خاص عصری ناشی از تحولات اجتماعی است خارج از شرع می‌شمرد. محکوم به قانون و فتوای خویش است و شرعش، ناشرع می گردد و این گفته که «شرعا ً حق ندارد» از اعتبار ساقط می شود.
HMouK
۱۳۸۲/۱۲/۰۳
نقد کتاب شریعت و سیاست

آرامش: شریعت سیال

شریعت سیال رسول آرامش ماهنامه آفتاب، شماره ۳۱، آذر ۱۳۸۲، ص ۱۲۹-۱۲۸ مساله‌ی «نظارت شرع بر قانونگذاری» نزدیک به یکصد سال است که در کشورما موضوع بحث محافل علمی و سیاسی است. این مسأله که اولین بار از سوی شیخ فضل الله نوری در ماجرای تدوین قانون اساسی مشروطه مطرح شد و پس از کشمکش‌ها و جنجال‌های گوناگون میان موافقان و مخالفان آن، نهایتاً در اصل دوم متمم قانون اساسی گنجانده شد، سرآغاز مواجهاتی بوده است که هم در حریم شریعت (به عنوان مباحث درون دینی) وهم در بیرون از…
HMouK
۱۳۸۲/۱۰/۱۲
نقد کتاب شریعت و سیاست

نقد شرع شورای نگهبان در برابر قانون مجلس

دقت نظر مورد بحث آقای کدیور در متن‏های حقوقی ضروری است و به کار رفتن چند واژه مترادف در اصول مختلف قانون اساسی، کاری شایسته نیست؛ هرچند در موضوع مورد گفت‏وگو، چنان که خود آقای کدیور نشان داده است، با مراجعه به اصول مختلف، ابها‌م‏‌زدایی می‏شود و مقصود قانون‏گذار روشن می‏‌گردد
kadivarad33
۱۳۸۲/۰۹/۰۱
نقد کتاب شریعت و سیاست

کواکبیان: دمکراسی متدینان یا مردم‌سالاری دینی؟

پرسش این است که اصل، دین است یا مردم سالاری؟ آیا فرض چنین سوالی، به مفهوم اثبات دیدگاه‌های کسانی نیست که معتقدند اساسا حکومت دینی نمی‌تواند مردم سالار باشد!؟ یا آنکه مردم سالاری، مردم سالاری است؛ دینی و غیر دینی ندارد!
HMouK
۱۳۸۰/۱۰/۱۵
نقد کتاب شریعت و سیاست

نقد مردم سالاری دینی

نویسنده محترم مقاله، جمع بین دموکراسى و اسلام را در این مى‏بیند که اولاً دموکراسى را با تمام مبانى آن بپذیریم و ثانیاً اسلام را آن گونه که با این مبانى سازگار است (همان رویکرد دومى که در مقاله به آن اشاره شد) بپذیریم.
kadivarad33
۱۳۸۰/۰۷/۱۳
نقد کتاب شریعت و سیاست

رضایی: سیاست اسلامی فقط با اسلام تعریف می‌شود

کدیور در آخرین نتیجه گیری خود، این گونه می‌نویسد: در میان غیرمعصومان و درعصر غیبت از جانب دین کسی که مطلقا موافقت با او موافقت با خدا و مخالفت با او مخالفت با خدا باشد به رسمیت شناخته نشده است.» این بزرگترین توهین و ناسزایی است که شخص می‌تواند در قالب اندیشه دینی آن را مطرح سازد.
HMouK
۱۳۷۹/۰۸/۰۱