حکمت‌ستیزی و بی‌اخلاقی

حکمت‌ستیزی و بی‌اخلاقی

مجموعه مکتوبات آقا علی مدرس طهرانی طی نوزده سال دوبار تصحیح و منتشر شده است. کتاب حاضر نقد و بررسی ویرایش دوم توسط ویراستار اول است، که مستندات و شواهد سرقت علمی، نقض حقوق معنوی، تضییع بیت‌المال و در نهایت ضعف کار «مجمع عالی حکمت اسلامی» را ارائه کرده است. مجموعه مصنفات توسط هیأت داوران به عنوان «کتاب سال» ۱۳۷۹ در حوزه فلسفه اسلامی برگزیده شد، اما رهبر جمهور اسلامی دستور حذف آن‌را داد. این نخستین کتاب کاغذی کدیور است که پس از دوازده سال ممنوع‌الانتشاری در آلمان منتشر می‌شود.
HMouK
۱۳۹۹/۰۳/۱۸
یادداشت

اخلاق علمی به سبک جمهوری اسلامی

کسی که کار علمی می‌کند یکی از بالاترین لذاتش ارجاع به آثار اوست، آن هم در رساله‌ی دکتری یا مقاله‌ی علمی پژوهشی یا کلاس درس حوزه‌ی علمیه. این‌که کسی به هر دلیلی رأی دیگری را به‌نام خود جا بزند شرعا و اخلاقا و قانونا مردود است. اگر در مقاله، رساله یا کتاب خود آراء دیگری را به منبع اصلی ارجاع ندهد و به دلیل عدم ارجاع، آراء صاحب مقاله، رساله یا کتاب قلمداد شود مصداق سرقت علمی (plagiarism) است. این‌که نویسنده اجازه بدهد یا ندهد سرقت علمی منتفی نمی‌شود. اینها…
HMouK
۱۳۹۴/۱۰/۲۸