پرسش:
من دانشجوی کارشناسی ارشد حقوق جزا و جرم شناسی هستم. در حال تحقیق بر روی جرم انگاری پرنوگرافی(هرزه نگاری) هست. در بررسی فقهی پرنوگرافی نیازمند راهنمایی می باشم. به راهنمایی اساتیدم در حال کار کردن روی اشاعه فحشا برای حرام بودن پورنو هستم که در این زمینه ادله اصلی آیه ۱۹ سوره نور هست. ولی در زمینه تعریف اشاعه فحشا ورابطه آن با عرف واینکه در تعریف اشاعه آیا باید با توجه به عرف باشد یا خیر دچار تردید شدم از شما در این زمینه راهنمایی می خواستم. هم چنین برای حرام بودن پورنو من به ایذاء ( آزار واذیتی که پرنوگرافی به بدن زن وارد می کند از آنجا که در دین اسلام انسان مالک بدن خود نیست وحق آسیب زدن به خود را ندارد) استناد کردم. آیا ادله دیگری در این زمینه هست یا خیر؟ لطفا راهنمایی کنید.

پاسخ:
هرزه نگاری بیش از همه با نگاه آدمی به مواضع زینت و نیز شرمگاه دیگران بستگی دارد.
درباره نگاه مهمترین دلیل آیات  ۳۰ و ۳۱ سوره نور است.
درباره مواضع زینت باطنی زن که الزاما در برابر مرد نامحرم می باید پوشیده باشد آیه ۳۱ سوره نور مدرک اصلی است.
درباره حفظ شرمگاه آیات مومنون/ ۵، احزاب/ ۳۵، معارج/ ۲۹ کاملا دلالت دارند.
درباره برهنگی آیات ۲۲، ۲۶ و ۲۷ سوره اعراف و آیه ۱۲۱ سوره طه قابل اعتنا هستند.
آیه ۱۹ سوره نور نیز دلالت دارد.
درباره اشاعه فحشاء اگرچه مسئله به عرف مرتبط است، اما بخشی از آن پایه است و حرمت آن متوقف بر عرف نیست، مانند لزوم پوشیده بودن شرمگاه.
ایذاء بدن زن در هرزه نگاری دلیل خوبی نیست، چرا که در صورت رضایت زن از اینگونه عکسها ایذاء صدق نمی کند.
دلیل اصلی منع هرزه نگاری دلیل اخلاقی لزوم عفت و حیا است. آثار تخریبی آن بر فروپاشی خانواده ها موید است.
ادله دینی هم فراوان است، به آیات آن اشاره کردم، روایات فراوان معتبری هم در این زمینه موجود است. مسئله حرمت هرزه نگاری بر اساس آیات متعدد قرآن کریم و روایات معتبر از مسلمات فقه اسلامی است.
امیدوارم این مختصر مفید بوده باشد
موفق باشید
محسن کدیور