۱- آیا انتخاب امام علی ع بوسیله رسول الله ص با تشخیص پیامبر بود یا دستور پروردگار سبحان ؟ هر جوابی که با ادله به این سوال میدهید لطفا مرقوم فرمایید که آیا این نظر شماست یا اهل متکلمین طراز اول شیعه؟

 
پاسخ:

تمایل متکلمان شیعه به این است که دستور خداوند بوده است. ایشان آیات قرآن را به گونه ای تفسیر می کنند که نتیجه‌ی آن دستور خداوند است. اما ادله به این میزان از وضوح نیست. حتی اینکه متعلق نصب امام علی چه بوده (زعامت سیاسی، منبع معرفت دینی، ولایت تکوینی) جای بحث است.

 
۲- من تا اینجا که در آثارتان دیدم فهمیدم که لازمه شیعه بودن الزاما” اعتقاد داشتن  به ولایت تکوینی نیست اما در هیچ جا مشاهده نکردم که شما ذکری از ولایت تشریعی کرده باشید . آیا ائمه اطهار ع حق ولایت در شریعت را بنا به تشخیص خود داشتند؟ اگر آری تا چه حد؟ مثلا میتوانستند بگویند بجای ۵ بار نماز یومیه ۶ بار یا ۴ بار بخوانید؟

 
پاسخ:

ائمه باب مدینة النبی بوده اند، یعنی تشیع طریقیت ائمه را به علم نبی پذیرفته است. ائمه راویان صادق سنت نبوی بوده اند. هر چه می گویند اصحاب حق داشته اند به چه دلیل قرآنی و نبوی؟ و ایشان پاسخ خود را مستند به این دو منبع می کرده اند. اگر در برخی روایات حکم مستند به این دو منبع نیست، معنایش این نیست که ائمه خود شارع بوده اند. ایشان از تشریع خدا و رسول آگاهی کامل داشته اند. علی (ع) تربیت شده مکتب رسول الله (ص) بوده و آنچه از ایشان طی چند دهه فراگرفته مکتوب کرده و به فرزندان خود منتقل کرده است. امام صادق به مکتوب علی (ع) به تقریر پیامبر (ص) اشاره کرده است. به نظر من شارع بالذات خداوند و شارع بالعرض و باذن الله محمد (ص) بوده اند. ائمه شارع نبوده اند، اما راوایان صادق و امانتدار شارع محسوب می شوند. نظر رایج علمای شبعه این است که ائمه را شارع می دانند. هرچند به این امر کمتر تصریح می کنند.

۲۳ آبان ۱۳۹۲