پَست و کژ شد از تو، معنیِّ سَنی

چالش اسلام و قدرت

نقد ادعای پیامبر اقتدارگرا، جلسه یازدهم

در ادعای «پیامبر اقتدارگرا»، قرآن «تالیف محمد بن عبدالله» با مثنوی و دیوان شمس سروده های حضرت مولانا مقایسه شده، برای اصلاح نقیصه «خوف نامه» محصول تجربه پیامبر اقتدارگرا و «سلطانی عبوس، خشن و اقتدارگرا» بنام الله، مثنوی و دیوان شمس سنجه، شاقول و «کتاب مرجع» قرآن معرفی شده اند، تا «عشق و طرب صوفیانه» به «خوف و خشیت قرآنی» اضافه شده، نقصان «قرآن پیامبر اسلام» اصلاح شود. در دومین قسمت از بخش دوم (نقد ادعا) به پرسشهای باقی‌مانده از بحث قبل (از قیاسش خنده آمد خلق را) به شرح ذیل پاسخ داده می شود:

۱- مقایسه قرآن (کتاب الهی اسلام چند ساحتی) با  کتب اسلام تک ساحتی عارفانه، از جمله با مثنوی و دیوان شمس (از آثار منظوم عرفان عشقی) چگونه قابل دفاع است؟

۲- به کدام دلیل عشق و طرب صوفیانه بر تقوی و خشیت قرآنی ترجیح دارد، انسان‌سازتر است، و در توده مردم از کارایی بیشتری برخوردار است؟

۳- مثنوی و دیوان شمس را سنجه، شاقول و مرجع قرآن دانستن چه مقدمات معرفت شناختی و الهیاتی دارد؟

۴- آیا احدی از عارفان (از جمله مولانا) سروده‌های خود را بر قرآن ترجیح داده، از نواقص کلام الهی داد سخن داده اند، یا برعکس کوشیده اند در مقابل متکلمان و فقیهانِ سرگرمِ ظواهر قرآنْ «جنبه های باطنی» کلام الهی را برجسته سازند؟

۵- آیا آثار مولانا خصوصا مثنوی معنوی ادعای پیامبر اقتدارگرا را تأیید می کند؟

۶- بر فرض صحت ادعای مورد بحث؛ قرآن، پیامبر، خدای اسلام، و اسلام چه جاذبه ای دارند تا به آنها ایمان آورد؟ و چرا نباید خود را بلافاصله از شرّ آنها نجات داد؟

***

وبینار نواندیشی دینی

یکشنبه ۱۶ خرداد ۱۴۰۰، ۶ ژوئن ۲۰۲۱

ساعت ۲۱ به وقت ایران و ۱۲:۳۰ به وقت شرق آمریکا

دو ساعت و نیم همراه با پرسش و پاسخ

این جلسه به همت «سازمان پژوهشگران ایرانی سبزاندیش (سپاس)» در نرم افزار Gotomeeting به‌ صورت مجازی برگزار و به طور همزمان از کانالهای اینستاگرامی  @Mohsen.kadivar.officialو @sepas_news به صورت زنده Live Instagram  پخش خواهد شد.

لینک شرکت مستقیم در جلسه

https://global.gotomeeting.com/join/420871269

ایمیل تماس

[email protected]