پرسش: درمورد مشاهده اعمال توسط خداوند و رسولان و مومنان، آیه ۱۰۵ سوره توبه تفسير نمونه مدعی شده بخش عظیمی از گناهان در خفا صورت خواهد گرفت و ما تنها خداوند را دانای آشکار و نهان می دانیم. اگاهی پیامبر و مومنان از اعمال پیروان نیاز به علم غیب دارد. باید پرسید علم به اعمال پیروان چقدر اهمیت دارد تا خداوند به پیامبر خویش این علم را داده باشد؟ بحث تربیتی عرض اعمال اینچنین که صاحب تفسیر نمونه بیان می دارد چقدر موفق است؟ مومن نه تنها به خداوند یکتا ایمان دارد که حضرتش را همیشه ناظر و آگاه به اعمال خویش می داند. اگر این چنین شخصی در حضور خدا مرتکب گناه شود با علم بر اینکه خداوند حاضر و ناظر است، آیا دیگر از حضور شخصی جز خداوند شرم دارد؟ اگر آری باید دید ایمان این شخص به خداوند چگونه است؟

 

پاسخ: در مورد نظر تفسیر نمونه می توانید از صاحب محترم آن بپرسید. بحث شهادت اعمال به درجه وجودی شاهد بستگی دارد و همانند شهادت اعضای انسان و زمین و زمان در قیامت است و با شهادت عادی متفاوت است و نیازی به علم غیب ندارد. درک این مسئله محتاج آشنايی با برخی مقدمات فلسفی یا عرفانی است. در صورتی که پذیرش آن دشوار باشد لزومی به باور آن نیست.

***

پرسش: ایا بجز پروردگار و ملائکه های مخصوص کسی اعمال ما را میبیند وانجا که پروردگار می فرماید خدا و رسول و مومنین اعمال شما را می بینند مقصود این است که پیامبر هم ناظر اعمال ما می باشد.

پاسخ:

علاوه بر خداوند و ملائکه پیامبر و مومنان صالح هم هر یک در حد وجودی خود ناظر بر اعمال ما هستند. این نظارت به مرتبه وجودی هر یک از این افراد بر می گردد و علم نیز تابع حد وجودی است بلکه خود وجود است.
موفق باشید.

۱۳ مرداد ۱۳۹۲