پیام تسلیت جمعی از فعالان سیاسی و مدنی به مناسب درگذشت طاهر احمدزاده
بهنام خدا
هر موجود زندهای روزی در آغوش مرگ خواهد خفت
خبر گرچه چندان غیرمنتظره نبود ولی دردناک شد: طاهر احمدزاده از این سرای به سرای باقی شتافت. با وجود اینکه نزدیک به یک قرن زیست ولی فقدان او بسی غمانگیز بود، چرا که او نمادی از نسل مبارز و عدالتخواه و استوار و درعینحال رنجکشیده و آزاردیده از حاکمان دو نظام سلطنتی و جمهوری اسلامی محسوب میشد. زندگی طاهر احمدزاده خود در عین شکوه و جمال انسانی و آرمانیاش، یکی از زندگیهای تراژیک قهرمانان پس از مشروطیت و ایران معاصر است.
او از جوانی در مبارزات ضداستعماری و ضداستبدادی مردم خراسان و بعدتر در سراسر ایران حضور فعال و اثرگذار داشت. زندهیاد احمدزاده از حامیان پرشور و استوار نماد ملیگرایی ایران یعنی دکتر محمد مصدق بود و بعد از کودتا علیه دولت ملی، او از پیشگامان نهضت مقاومت ملی در خراسان شد؛ رویکردی که تا پایان عمر پربارش به راه مصدق وفادارانه و مسئولانه ادامه یافت.
استاد احمدزاده افزون بر رنجهایی که خود تحمل کرد، شاهد جانباختن سه فرزند آرمانخواه خویش بود. مسعود و مجید در رژیم سلطنتی، و مجتبی در جمهوری اسلامی قربانی مبارزه با استبداد و خودکامگی شدند.
مرحوم احمدزاده با وجود فراز و فرودهای بسیار در زندگی فکری و سیاسیاش، همواره به آرمانهای ملی و دینی و انسانیاش وفادار ماند. از همکاری با استاد محمدتقی شریعتی در کانون نشر حقایق اسلامی مشهد گرفته تا جنبش ملی شدن صنعت نفت و نهضت مقاومت ملی، از مبارزه با استبداد گرفته تا کوششهایش پس از انقلاب در مقام استانداری خراسان و همکاری در نهاد ضداستبداد دینی «اقامه» در صدر انقلاب، و سپس دوران سخت و همراه با شکنجههای دهشتناک زندان جمهوری اسلامی، و بعدتر همدلی با جنبش جامعه مدنی ایران، و درنهایت در دوران دشوار خانهنشینی اجباری.
در چند دهه اخیر، زندهیاد احمدزاده یکی از چهرههای شاخص و محبوب طیف نیروهای «ملی ـ مذهبی» ایران بهشمار میآمد. سادهزیستی و عدالتطلبی و آزادیخواهی و پاکدستی و زیست اخلاقی و دینورزی و مدارا و فروتنی از ویژگیهای بارز این انسان فرزانه بود. سلام خداوند و درود تمام پاکان بر او باد.
ضایعه درگذشت این اسطوره مبارزه و استواری و رنجدیدگی را به یکایک اعضای خانوادهاش (بهویژه سرکار خانم دکتر مستوره احمدزاده) و به تمام یاران و همفکران و دوستانش در ایران ـ بهویژه در مشهد ـ تسلیت و تعزیت میگوییم، و برای آن بزرگمرد شادی روان و برای بازماندگان شکیبایی و پاداش نیکو از خداوند مسئلت داریم.
۱۳ آذر ۱۳۹۶
******
پیام تسلیت جمعی از فعالان سیاسی و مدنی به مناسب درگذشت طاهر احمدزاده
زندگیش حماسه بود طاهر آقا!
بزرگمرد جنبش ملی ایران، طاهر احمد زاده پس از هفتاد سال پیکار و تلاش پیگیر و خستگی ناپذیر، در نود و شش سالگی، چشم از جهان فرو بست.
طاهر احمد زاده، همراه با نهضت ملی دکتر مصدق زندگی سیاسی پرفراز و نشیب خود را آغاز کرد و در طول بیش از هفتاد سال فعالیت سیاسی در هر دو نظام پادشاهی و جمهوری اسلامی، رنج زندان، شکنجه و اعدام فرزندان را به عشق اهداف والایی که برگزیده بود تحمل کرد.
نه مشقت زندان های طولانی و نه مصیبت اعدام سه فرزند دلبندش، مسعود، مجید و مجتبی، هیچ کدام دراراده خارایی این انسان بزرگ که زندگیش حماسه بود تاثیری بازدارنده بر جای نگذاشت.
در تاریخ معاصر ایران انگشت شمارند کسانی که همچون احمد زاده تحسین و احترام همه جریانات چپ، جنبش ملی و دموکراسی خواهی را به خود جلب کنند. عموم این گرایش ها، از چپ و نیروهای جبهه ملی گرفته تا گروههای طیف نواندیشی دینی، طاهر احمدزاده را به خود نزدیک و از خود می دانستند و می دانند. او فضایل این جریانات را در خود داشت و حلقه وصل آنان بود.
درگذشت این رادمرد جنبش ملی را، که نماد پایداری، نیک خواهی و مدارا بود، به همرزمان، دوستان و خویشاوندان احمد زاده بویژه به فرزند وفادار و همرزمش دکتر مستوره احمد زاده تسلیت می گوئیم.
۱۶ آذر ۱۳۹۶