الف. چرا جمهوری اسلامی از دراویش گنابادی می ترسد؟

اول. رقابت دراویش با روحانیت شیعه در معنویت: جاذبه فراوان تصوف در مقابل قشری‌گری شریعتمدارانه بسیاری فقها: ترس جدی از یک رقیب قدر. در مقایسه با جریانهای عرفانی نوظهور دراویش نعمت اللهی گنابادی قدیمی‌ترین، پرجمعیت ترین و متشرع ترین سلسله تصوف در میان شیعیان ایران هستند. ریشه در کتاب و سنت دارند. اهل رعایت حلال و حرام؛ از اقدامات جهله صوفیه مبری و پشتوانه غنی نظری دارند. 

دوم. شبکه بسیار قوی دراویش شبیه شبکه روحانیت سنتی است. این شبکه مبتنی بر مریدی و مرادی و بسیار قوی تر از رابط بین مرجع تقلید و مقلد است چون دامنه این اطاعت از ظواهر شرعی فراتر است و به باطن دیانت و طریقت می رسد. این شبکه نمونه موفق جامعه مدنی سنتی است که برخلاف دیگر نهادهای جامعه مدنی تا کنون از سرکوب نظام مصون مانده بود. نظام تمامت خواه تاب تحمل هیچ شبکه اجتماعی مستقلی ندارد.

سوم. قطب دراویش گنابادی از ۱۳۷۵ دکتر نورعلی تابنده مجذوب علی شاه علاوه بر مراتب درویشی حقوقدان ملی، مبارز و آزادی‌خواهی است که به ولایت فقیه اعتقادی ندارد، در تفکر به نهضت آزادی نزدیک است در زمان هاشمی رفسنجانی به اتهام امضای نامه انتقادی ۹۰ نفره با دیگر شخصیتهای ملی و ملی مذهبی به زندان رفته، اهل انظلام نیست. لذا به پیروانش دستور مقاومت مدنی در برابر ظلم داده است. دراویش مجاز به ظلم و تعدی و آغاز به خشونت نیستند اما مجاز به دفاع شخصی تا پای جان شده اند. این هم از مختصات ویژه این قطب دراویش است.

چهارم. سوء تدبیر نظام پیاده کردن دراویش گنابادی از قطار جامعه: به قول دراویش گنابادی: دارید ما را دشمن می کنید، ما دشمن نیستیم. تخریب حسینیه دراویش، زندانی کردن دراویش، و اخیرا ایجاد محدودیت برای قطب دراویش یا زمینه چینی دستگیری ایشان از جمله تمهیدات نظام علیه دراویش است. دخالت بسیج و اطلاعات سپاه در چند دهه اخیر همه جا عامل ناامنی بوده و هست. اگر اطلاعات سپاه و بسیج وارد معرکه نشود تشنجی پیش نمی آید.  

 

ب. مقاومت مدنی حتی الامکان مسالمت آمیز

دروایش گنابادی اگر «مقاومت مدنی حتی الامکان مسالمت آمیز» را ادامه دهند به دلیل مظلومیت برگ برنده را در دست خواهند داشت، نظام را مجبور به عقب نشینی خواهند کرد و مردم هم از ایشان حمایت خواهند نمود. «مقابله به مثل خشونت آمیز» ولو در مقام دفاع شخصی  کار را بر دراویش دشوار خواهد کرد و قابل ادامه نیست و حتی به نفع خود دراویش هم نیست.   

زیرگرفتن ماموران انتظامی توسط اتوبوس یا سمند توسط هرکسی صورت گرفته باشد از منظر اخلاقی، دینی، و حقوقی  «بشدت محکوم» است. پلیس باید به گونه ای رفتار کند که مورد اعتماد شهروندان حتی معترضان باشد.

 

ج. حق مسلم شهروندی دارویش گنابادی:

به رسمیت شناختن حق دگراندیشی و دگرباشی دروایش به عنوان سبک زندگی انتخابی معنوی برخی از شهروندان و حذف نگرش تحمیل تفکر قشری فقیهی رسمی

امنیت و عدم تخریب حسینیه های دراویش

دست برداشتن از بازداشت دراویش، سرکوب و فشار بر آنها و امکان برخورداری از حقوق پایه شهروندی از قبیل حق داشتن وکیل، دادرسی عادلانه

برخورداری از حق اجتماع و تظاهرات و راه پیمایی مسالمت آمیز طبق قانون اساسی

تضمین امنیت منزل قطب دراویش و دست برداشتن نیروهای امنیتی از تحریک احساسات دراویش  

مذاکره شفاف نماینده وزارت کشور با نماینده دروایش و برآورده کردن خواستهای برحق آنان.

این گره با دست باز می شود نیازی به چنگ و دندان نشان دادن سپاه و بسیج نیست.

 

برخی نکات فوق در مصاحبه ذیل مطرح شد:

مصاحبه مهدی پرپنچی با مصطفی آزمایش و محسن کدیور، برنامه صفحه دو، تلویزیون بی بی سی فارسی، ۱ اسفند ۱۳۹۶، ۲۰ فوریه ۲۰۱۸

 

دریافت فایل صوتی