جنگ را فورا متوقف کنید!
ایران بار دیگر، در سایهی تنشهای دیرینه و متقابل میان جمهوری اسلامی ایران با آمریکا و اسرائیل و در میانهی روند مذاکرات، هدف سنگینترین حملات نظامی این دو کشور قرار گرفته است. این حملات، که مغایر با اصول شناختهشدهی حقوق بینالملل است، با ادعای تضعیف، وادار کردن یا سرنگونی حکومت انجام شده است اما، پیآمدهای آنها چیزی جز ویرانی گسترده، تخریب زیرساختهای حیاتی کشور و افزایش تلفات غیرنظامیان نبوده است.
از نگاه ما، طرفدارانِ «نه به جنگ و نه به جمهوری اسلامی»، این جنگ همچون همه جنگهای ویرانگر، شرّ مطلقی است که نه دموکراسی به ارمغان میآورد و نه امنیت و رفاه مردم، بلکه در راستای منافع آمریکا و اسرائیل و بر بستر تنشهای متقابل جمهوری اسلامی با این دوکشور آغاز شده است. جنگی که در آن انسانیت زیر آوار بمبارانها دفن میشود و زندگی میلیونها انسانِ بیدفاع، که پیشتر نیز زیر سرکوب و خشونت جمهوری اسلامی قرار داشتند، اکنون در معرض ویرانی بیشتر است. کشته شدن کودکان در مدرسهای در میناب و حمله به بیمارستانها، مرکزهای درمانی، پالایشگاهها و دیگر منطقههای غیرنظامی نشان میدهد که ادعای «نقطهزنی» و هدفگیری صرفاً نظامی، دروغی بیش نیست و بیشتر جان کسانی را میگیرد که هیچ نقشی در این منازعات ندارند.
در کنار این تجاوزها، سیاستهای جمهوری اسلامی نیز از آغاز تاکنون با سرکوب حقوق شهروندان، کشتار معترضان، غربستیزی، شعار محو اسرائیل، ماجراجوییهای منطقهای و حمایت از نیروهای نیابتی، که هیچ ارتباطی با منافع ملی ایرانیان ندارد، به یکی از عاملهای اصلی بیثباتی در منطقه بدل شده است. حکومتی که حتی در میانهی جنگ و پس از کشتار مهیب دی ماه، همچنان مردم کشور خود و همسایگان را تهدید میکند نمیتواند مدعی دفاع از مردم یا صلحی عادلانه و پایدار باشد.
رویارویی این دو سیاست از هر دوسو سرانجام به جنگی منجر شده است که به حملهی جمهوری اسلامی به همسایگان نیز گسترش یافته و دامنهی جنگ را به سراسر منطقه کشانده و امنیت مردم ایران و کل منطقه را تهدید میکند. بااینهمه نباید فراموش کرد که مسئولیت آغاز این جنگافروزی برعهدهی آمریکا و اسرائیل است.
ما امضاکنندگان این بیانیه، از طیفهای گوناگونِ مخالفان جمهوری اسلامی و خواهانِ گذار به نظامی دموکراتیک در ایران، جنگ را بهعنوان ابزار حل اختلافات بینالمللی قاطعانه رد میکنیم و بر حقِ تعیین سرنوشت و تغییر سیاسی در ایران توسط خودِ مردم و نه قدرتهای خارجی، تأکید داریم. ما همگان را فرامیخوانیم که صدای مستقل صلحطلبان و دموکراسیخواهان باشند؛ صدایی که نه درکنار تجاوز و اشغال میایستد و نه درکنار سرکوب و اقتدارگرایی، بلکه درکنار انسانهایی است که زیر آوار جنگ و سیاستهای مخرب دولتها جان میدهند.
ما از جامعه جهانی، از افکار عمومی تا نهادهای بینالمللی صلح و حقوق بشر، رسانهها، دولتها و نیروهای سیاسی ترقیخواه میخواهیم بهجای سکوت یا حمایت مستقیم و غیرمستقیم از جنگ، با پشتیبانی از ابتکارهای صلح و بهکارگیری همهی ظرفیتهای سیاسی و دیپلماتیک برای توقف فوری جنگ، جلوگیری از گسترش آن و پایاندادن به حملات نظامی اقدام کنند. حفظ جان انسانها، بهویژه کودکان و گروههای آسیبپذیر، باید بر هر ملاحظهی سیاسی یا نظامی مقدم باشد و بیمارستانها، مدرسهها و خانهها باید به مکانهایی امن برای زندگی تبدیل شوند. همچنین ضروری است فشارهای بینالمللی برای آزادی زندانیان سیاسی که جانشان در خطر است و میتوانند نخستین قربانی انتقامجویی حکومت باشند افزایش یابد.
تنها با توقف فوری جنگ از هر دوسو، پایبندی به قواعد بینالمللی، بازگشت به دیپلماسی و راهحلهای سیاسی و اتخاذ راهحلهای انسانی و عادلانه، ازجمله تغییر مسیر سیاست داخلی و خارجی در ایران میتوان از چرخهی مرگبار کنونی عبور کرد. چنین راهحلی آیندهای را ممکن میسازد که در آن امنیت، صلح، آزادی و کرامت انسانها قربانی رقابت قدرتها نشود. در این راستا، شکلگیری گستردهترین ارادهی جهانی علیه جنگ ضرورتی فوری است!
۲۲ اسفند ۱۴۰۴
این بیانیه را بیشاز ۳۵۰ دانشگاهی، پژوهشگر، روشنفکر، فعال پهنههای گوناگون اجتماعی، مدنی، فرهنگی، سیاسی ایرانی خارج از ایران امضا کردهاند