حبیبالله آشوری متولد ۱۳۱۴ گناباد نویسندۀ کتاب توحید در شهریور ۱۳۶۰ به حکم دادگاه انقلاب اسلامی تهران اعدام شده است. مراد آشوری از توحید (۱۳۵۵)، «یکتاسازی» یا سوسیالیسم است. او از جهانبینی الهی دفاع کرده و در سراسر کتابش شخصا موحد است. به نظر وی خداناباورانی که برای رهایی انسانها مبارزه نمیکنند، و انگیزه مادی و حیوانی دارند، مشرک هستند. همچنانکه موحدانی که در عمل مستبد و استثمارگر یا مدافع استبداد و استثمار هستند هم عملا مشرک محسوب میشوند، و باید با آنان مبارزه کرد. آشوری در پاورقی پرمناقشه افزوده بهویرایش دوم، جمعی از خداناباوران اهل مبارزه را هم عملا ملحق به قلمرو توحید نمود. این پاورقی مهمترین مستمسک حکم ارتداد نویسندهای شد که در نظر و عمل مسلمان بود. آشوری کتابش را قبل از انتشار برای اظهار نظر به سید علی خامنهای داده بود. کتاب بر اساس تأییدنامه کتبی خامنهای بهناشر منتشر شده است! خزعلی به تقاضای رئیس دادگاه در تیر ۶۰، آشوری را مرتد اعلام کرده، اما انشاء حکم ارتداد نکرده و آن را وظیفه قاضی دادگاه (محمدی گیلانی) دانسته است. دستگیری، محاکمه واعدام آشوری مطابق احکام شرع، فتاوای آقای خمینی، و قوانین موضوعه جمهوری اسلامی فاقد هرگونه وجاهت شرعی و قانونی بوده است. دستگیری، محاکمه، و خصوصا اعدام آشوری لکه ننگ درشتی بر دامان نظام جمهوری اسلامی است. آشوری به دلیل افکار و کتاب متنفذش اعدام شد. افکار و کتب آشوری البته قابل نقد جدّی است، اما فکر را با فکر باید تصحیح کرد و پاسخ داد، نه با حبس، حذف و اعدام.
تاریخچهٔ احکام ارتداد و تکفیر در جمهوری اسلامی ایران
قسمت اول: مراجع تقلید و حکم ارتداد (۱۱ خرداد ۱۴۰۳)
قسمت دوم: توحید آشوری، ارتداد و اعدام
بخش اول: آشوری، انقلابی عدالتخواه (۳ مرداد ۱۴۰۳)
بخش دوم: توحید آشوری و خامنهای (۲۸ مرداد ۱۴۰۳)
بخش سوم: من و آقای «خ» – روایت آشوری (۲۸ شهریور ۱۴۰۳)
بخش چهارم: توحید آشوری و منتقدانش (۱۵ آبان ۱۴۰۳)
بخش پنجم: دستگیری غیرقانونی در مجلس قانونگذاری (۱۹ اسفند ۱۴۰۳)
بخش ششم: اعدام آشوری، صاحب توحید (۹ اردیبهشت ۱۴۰۴)
بخش هفتم. تبارشناسی، زمینه و زمانه توحید آشوری (بهزودی)