از دیدگاه علامه مجلسی عقل جز در یک مسأله اعتباری ندارد و آن معرفت امام(ع) است و با معرفت امام(ع)جمیع معارف را مییابد از اواخذ کرد. دستگاه تفکر دینی او یک مبنایی است. علامه طباطبایی در«عرصه اعتقاد»، عقل را مظفر و منصور میبیند که آیه نص و روایت متواتر نص نیز در حکم عقل قطعیاند. او معتقد است بین این سه راه هرگز نه امکان تعارض است، و نه تعارض اتفاق افتاده است.
