رسول اکرم (ص) در اواخر ماه شعبان خطبه ای در معرفی ماه رمضان ایراد کرده است. این خطبه حاوی دقیق ترین توصیفات از زبان آشناترین آدمیان از ابعاد مختلف مهمترین ماه سال است. پیامبر در این خطبه کوتاه اما پرمغز مردم – و نه لزوما مؤمنان و مسلمانان – را مخاطب قرار داده است. خطبه شعبانیه یا مانیفیست ماه رمضان شامل پنج بخش است: مهمانی بی تکلف خداوند؛ در گرو اعمال؛ فضیلت افطار؛ اخلاق پیوستن و بازگشت؛ درهای باز و درهای بسته.
از حدود سال ۱۳۶۷ به جمهوری اسلامی منهای ولایت فقیه (پیش نویس قانون اساسی ۱۳۵۸) قائل بوده لذا در سال ۱۳۶۸ به بازنگری قانون اساسی رأی منفی داده ام. نخستین مقاله ام در نقد نظریه ولایت فقیه در سال ۱۳۷۳ یعنی ۱۸ سال قبل و نخستین کتابم در همین زمینه در سال ۱۳۷۶ منتشر شده است. بحث نقد “مبانی نظری استبداد دینی” را در نخستین ماههای بعد از آزادی از زندان در اسفند ۱۳۷۹ و در عاشورای ۱۳۸۲ با عنوان “علائم ولایت جائر” در کانون توحید سخنرانی کرده ام. عدم کفایت اجتهاد مصطلح و لزوم اجتهاد در مبانی را در شهریور۱۳۸۰ (ده سال قبل) منتشر کرده ام. نخستین بازنگری هایم در حوزه اعتقادی در سال ۱۳۸۵ منتشر شده و بالاخره در نیمه دوم سال ۱۳۸۸ (یعنی نزدیک دو سال قبل) ترجیح حکومت دمکراتیک سکولار را ابراز کرده ام.
ما قائلان به دموکراسی و سکولاریسم و اسلام سیاسی همزمان هستیم و قواعد بازی دموکراتیک را پذیرفته ایم و معتقدیم که می توان همزمان یک جامعه پلورال سکولار دموکرات داشت. جنبش سبز یک جنبش ضد استبدادی است و دیکتاتوری را در هر لباسی محکوم می کند؛ بخصوص با استبداد دینی که سکه رایج ایران معاصر است، مخالف می باشد. هر شهروندی که مالیات می دهد، از حقوق مساوی برخوردار است و حق دخالت مساوی در تمامی امور و مقدرات کشور برخوردار است. یکی از اشتباهاتی که در جمهوری اسلامی اتفاق افتاد، اینهمانی فقه و حقوق بود. "قانون مجازات اسلامی” نیز یکی از پس رفته ترین قانون نویسی ها در جهان معاصر است. آنها که پنداشته اند قضاوت کردن صرفاً کار فقهاست، در اشتباهند.
آراء محسن كديور منطبق با دريافت هاي نظري و دانشي است كه هر چه مي گذرد واقعگراتر مي شود و تابع ملاحظات سياست ورزانه نيست؛ محسن كديور دو سال پيش با كديور امروز تفاوت قابل توجهي دارد. او اينك نه تنها به «حكومت دموكراتيك سكولار» مي انديشد بلكه اين نگاه را اعلام هم مي كند و اين تفاوت در آغاز سومين سال جرس مشهود است.
جنبش سبز همه ایرانیانی را که با رعایت استقلال ایران و نفی خشونت و تروریسم با استبداد دینی مبارزه می کنند شامل می شود. اگر مراد از “فراگیری”، شمول همه مخالفان جمهوری اسلامی (اعم از افراد و جریانهائی که : ۱- تغییر در ایران را با اتکاء به سرمایه و نیروی خارجی دنبال می کنند، ۲- در مبارزه با جمهوری اسلامی با صدام حسین عراقی هم پیمان شده و خشونت و تروریسم را پیشه کرده بودند، ۳- بازگشت به رژیم سلطنتی را دنبال می کنند، ۴ـ مبارزه با رژیم را به استهزاء و ستیز علیه باورهای دینی مردم تبدیل کرده اند) ، با صراحت می گوئیم که ما اگر چه از حقوق شهروندی همین افراد هم، اگر مورد ظلم واقع شوند دفاع می کنیم، اما تکثر جنبش سبز از منظر ما، بلکه از منظر منشور جنبش سبز (ویرایش دوم، با امضای موسوی و کروبی) این چهار جریان را شامل نمی شود. این جریانها برای خود رسانه های متعددی دارند و جمهوری اسلامی هم بسیار می کوشد تا جنبش سبز را با این چهار جریان تعریف کند.
اینجانب نخستین بار در بیمارستان سینا بر بالین تن زخم خورده شما در نخستین ساعات نوروز ۱۳۷۹ زمانی که یک ملت برای سلامتی و به هوش آمدن شما دست به دعا برداشته بود، با آن مرحوم آشنا شدم
اسلام سیاسی دموکراتیک واقعیتی غیر قابل انکار است. اگر کسی آن را باور ندارد حداقل آنرا تحریف نکند و تفسیر آن را به معتقدانش واگذارد.
بررسی اندیشه سیاسی آیت الله منتظری در سال 58، تنها به نظریات ایشان در باب ولایت فقیه خلاصه نمی شود.
درخواست سیصدو شصت تن از فعالان سیاسی از مسئولان