اسرائیل

سعادت و شکوفایی ایران و تحقق مطالبات تاریخی ملت از مسیر سیاسی و مدنی می‌گذرد، نه نظامی‌گری و مداخله خارجی دولت‌های بیگانه‌ای که حتی دغدغه شهروندان کشورهای خودشان را ندارند. خیابان از آن مردم باید باشد اما در شرایط جنگی و هنگامی که میهن‌مان مورد تجاوز نظامی کشورهای بیگانه قرار گرفته، فعلا مقاومت در برابر تجاوز خارجی و حفظ جان شهروندان و ثبات و امنیت کشور اولویت دارد. اکنون اولویت آن است که این جنگ ویرانگر هرچه زودتر تمام شود و صلحی پایدار به دست آید.

حمله مرگبار به مدرسه ابتدایی میناب منجر به کشته‌شدن ۱۶۵ نفر که اکثریت قاطع آنان کودکان دختر بین هفت تا دوازده سال بودند شد. حمله یادشده بر اساس معیارهای مسلم حقوق بین‌الملل عمومی نقض آشکار و جدی اصل منع توسل به زور مندرج در بند چهار ماده دوم منشور سازمان ملل متحد و «جنایت جنگی» تلقی می‌شود. کشته شدن بیش از یکصد کودک در یک مدرسه ابتدایی، صرف‌نظر از هرگونه ملاحظه سیاسی یا نظامی، یکی از تکان‌دهنده‌ترین مصادیق نقض حقوق بشردوستانه بین‌المللی توسط آمریکا و اسرائیل است.

این جنگ هم‌چون همه جنگ‌های ویران‌گر، شرّ مطلقی است که نه دموکراسی به ارمغان می‌آورد و نه امنیت و رفاه مردم، بلکه در راستای منافع آمریکا و اسرائیل و بر بستر تنش‌های متقابل جمهوری اسلامی با این دوکشور آغاز شده است. جنگی که در آن انسانیت زیر آوار بمباران‌ها دفن می‌شود. مسئولیت آغاز این جنگ‌افروزی برعهده‌ی آمریکا و اسرائیل است. ما جنگ را به‌عنوان ابزار حل اختلافات بین‌المللی قاطعانه رد می‌کنیم و بر حقِ تعیین سرنوشت و تغییر سیاسی در ایران توسط خودِ مردم و نه قدرت‌های خارجی، تأکید داریم.

ما اعضای جامعهٔ دانشگاهی حملات غیرقابل‌توجیه اسرائیل و آمریکا علیه ایران را محکوم می‌کنیم. ما جنگ علیه ایران، کشتن و به‌خطر انداختن جان‌های بی‌گناه، تهدید تمامیت ارضی کشور، تخریب زیرساخت‌ها، حملات به خانه‌ها، مدارس، بیمارستان‌ها، تأسیسات امدادی، اماکن فرهنگی و مجموعه‌های ورزشی را نقض آشکار اصول بنیادین اخلاقی و حقوق بین‌الملل می‌دانیم. اسرائیل و ایالات متحده این دور جدید از تجاوز علیه ایران را در حالی آغاز کردند که مذاکرات همچنان در جریان بود. ما خواستار توقف فوری این تجاوز و عدالت کامل و جبران خسارت برای تمام آسیب‌دیدگان هستیم.

این واقعیت‌ که هر اقدام اعتراضیِ دسته‌جمعی به سرانجامی خونین منجرّ می‌شود نشانه‌ای است غیرقابل‌انکار از بحران ساختاری و فقدان مزمن صلاحیّت در حلّ بحران‌ها. مداخله‌ی خشن عوامل اسرائیل در تظاهرات اخیر به‌هیچ عنوان مسئولیت مقام‌های ارشد حکومتی، اطلاعاتی و امنیتی کشور را کم نمی‌کند. مردم حق اعتراض دارند و حاکمان وظیفه دارند امنیت اعتراض‌ ملّت را فراهم کنند. حکومت موظّف است با گشودن مجال برای مخالفت مسالمت آمیز زمینه‌ی شکل‌گیری خشونت را برطرف کند. امروز حاصل بی پناهی، بی مرجعی و زبان‌بریده‌ کردن جامعه را در اعتراضات خشونت‌آمیز می‌بینند.

هر نقد و اختلافی که با حاکمیت داریم، مسئله‌ای درونی است. وقتی پای دشمن بیرونی در میان است، همه ما یک صدا داریم، صدای ایستادگی. امروز، ما کنار مدافعان وطن ایستاده‌ایم و ایستادن در کنار متجاوز را خیانت به ایران می‌دانیم. دفاع حق مسلم و وظیفه تاریخی ماست. همه ما از نیروهای نظامی و اقدامات دفاعی کشور حمایت می‌کنیم. گزینش میان جنگ یا مذاکره، اگر با سنجش منافع ملی، مصالح مردم و توان واقعی کشور همراه شود، می‌تواند راه‌گشای امنیت، ثبات و آینده‌ای روشن برای ایران باشد.

اسرائیل در اجرای نقشه جدید خاورمیانه بر خلاف کلیه موازین حقوق بین‌الملل با پیشرفته‌ترین سلاح‌های آمریکایی و اروپایی وارد جنگ علیه کشورمان ایران شده است. با توجه به واقعیت تلخ زورمداری قدرت‌های جهانی و بی‌اعتنایی آنها به موازین حقوقی از یک‌سو و «مقدورات ملی» از سوی دیگر، پیشنهادهای حداقلی زیر را با هیأت حاکمه جمهوری اسلامی و هموطنان شریف در میان می‌گذاریم: یک. درخواست آتش‌بس موقت. دو. مذاکره مستقیم با آمریکا. سه. انعطاف در غنی‌سازی. چهار. آشتی جمهوری اسلامی با مردم. پنج. برگزاری همه‌پرسی برای اصلاح قانون اساسی.

ما نظامی‌گری در پردیس‌های دانشگاهی و سرکوب دانشجویان، استادان و کارمندان را محکوم می‌کنیم و خواستار پایان «نسل‌کشی فلسطینیان توسط اسرائیل» هستیم که «با حمایت ایالات متحده» در جریان است، هم‌چنین «خواهان افشا و قطع روابط اقتصادی [دانشگاه]» با اسرائیل و «تجدید نظر در این روابط اقتصادی» هستیم. ما از دانشگاه دوک می‌خواهیم هلدینگ‌های خود را شفاف کرده تمام طرح‌های همکاری اقتصادی و دانشگاهی که از پرو‌ژه استعماری شهرک‌نشینی صهیونیستی حمایت می‌کند قطع نماید و سرمایه‌‌گذاری‌های خود را به سوی کارگرانی هدایت کند که جامعه را به «خانه» تبدیل می‌کنند.

ما خواستار پایان فوری و مستمر محاصره و نسل‌کشی در غزه (که اکنون در ماه هفتم است) هستیم، اقدامی که اسرائیل، با حمایت تسلیحاتی، اقتصادی و ایدئولوژیک آمریکا در حال ارتکاب آن است. ما تلاشهای مردم فلسطین را در فلسطین اشغالی و آواره در سراسر جهان به منظور دست‌یابی به حق تعیین سرنوشت، آزادی و بازگشت به خانه‌ها و سرزمینشان ارج می‌نهیم. درخواست دانشگاه‌ها مبنی بر قطع همکاری با شرکت‌هایی که از هلدینگهای نظامی-صنعتی و خشونت دولتی، نسل‌کشی، آپارتاید و اشغال اسرائیلی حمایت می‌کنند، باید جدی گرفته شود.